Wpisy

PUNKT INFORMACYJNO-KONSULTACYJNY LOKALNEJ STRATEGII ROZWOJU LOKALNEJ GRUPY DZIAŁANIA „PRYM” NA LATA 2015-2022 W DNIU 5 WRZEŚNIA 2015 PODCZAS II UNIEJOWSKIEGO FESTIWALU SMAKÓW

logaInstytucja zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Jesteś zainteresowany pozyskaniem dotacji na realizację projektów w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020? Zapraszamy do punktu informacyjno – konsultacyjnego nowej Lokalnej Strategii Rozwoju LGD „PRYM” w dniu 5 września br. w Uniejowie.

Punkt będzie działał na stoisku Lokalnej Grupy Działania na deptaku przy kompleksie termalno-basenowym w godzinach 11:00-18:00. Czytaj dalej

Gmina Zgierz

Zgierz
gmina wiejska
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

zgierski

TERC

1020092

Wójt

Wioleta Głowacka

Powierzchnia

199,05 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności


13 682[1]

• gęstość

68,7 os./km²

Nr kierunkowy

42

Tablice rejestracyjne

EZG

Adres urzędu:
ul. Łęczycka 4
95-100 Zgierz
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

40

Liczba miejscowości

69

Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
51°51′25″N 19°24′17″E/51,856944 19,404722
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Podział gminy na sołectwa

Zgierzgmina wiejska w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim. W latach 1975–1998 gmina była położona w ówczesnym województwie łódzkim.

Siedziba gminy znajduje się w Zgierzu.

W listopadzie 2010 roku w gminie Zgierz został uruchomiony pilotażowy etap Łódzkiej Regionalnej Sieci Teleinformatycznej[2].

Geografia

[edytuj | edytuj kod]

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2007[3] gmina Zgierz ma obszar 199,05 km², w tym:

  • użytki rolne: 59%
  • użytki leśne: 29%

Gmina stanowi 23,28% powierzchni powiatu.

Rezerwaty przyrody

[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy znajdują się następujące rezerwaty przyrody[4]:

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Gminę utworzono 1 stycznia 1973 w powiecie łódzkim w Województwo łódzkie (1945–1975). Składała się wówczas z 33 sołectw, należących przed 1954 do różnych gmin i powiatów[5]:

Zwiększenie obszaru w 1975

[edytuj | edytuj kod]

29 kwietnia 1975 obszar gminy Zgierz zwiększono o 9 sołectw[6]:

Tym samym, obszar gminy Zgierz liczył odtąd 42 sołectwa.

Zredukowanie obszaru w 1988

[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 1988 obszar gminy Zgierz zredukowano o 850,6 ha (8,51 km²)[7][8]:

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 31 grudnia 2007[9]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 11 766 100 5964 50,69 5802 49,31
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
59,11 29,96 29,15
Piramida wieku mieszkańców gminy Zgierz w 2014 roku[1]

Zabytki

[edytuj | edytuj kod]
  • drewniany kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Białej
  • drewniany kościół w Giecznie
  • budynek starej kuźni z początku XIX wieku w Kęblinach

Komunikacja

[edytuj | edytuj kod]
Sieć dróg w gminie

Przez gminę przebiegają:

Na terenie gminy zlokalizowane są dwa węzły komunikacyjne na autostradzie A2:

Komunikacja gminna

[edytuj | edytuj kod]

Obsługuje ją GZK w Dąbrówce Wielkiej, autobusy kursują w dni robocze na liniach:

  • Zgierz – Biała – Kwilno – Gieczno – Brachowice
  • Zgierz – /Łagiewniki-cztery kursy/ – Smardzew – Szczawin

Komunikacja miejska

[edytuj | edytuj kod]

Do 3 lutego 2018 przez miejscowość przebiegała linia tramwajowa 46 kursująca w relacji Łódź Stoki – Ozorków. Linia została zawieszona ze względu na zły stan techniczny. W jej miejsce został uruchomiony autobus zastępczy kursujący co 30 minut[10].

Edukacja

[edytuj | edytuj kod]

Gmina utrzymuje:

1 przedszkole

7 szkół podstawowych[11]

  • Szkoła Podstawowa im. 28 Pułku Strzelców Kaniowskich w Besiekierzu Rudnym
  • Szkoła Podstawowa im. Henryka Sienkiewicza w Słowiku (dawniej zespół; szkoła podstawowa i gimnazjum)
  • Szkoła Podstawowa im. Jana Kasińskiego w Białej
  • Szkoła Podstawowa im. Króla Stefana Batorego w Szczawinie (dawniej zespół; szkoła podstawowa i gimnazjum)
  • Szkoła Podstawowa im. Marii Kownackiej w Dąbrówce Wielkiej
  • Szkoła Podstawowa w Giecznie (dawniej zespół; szkoła podstawowa i gimnazjum)
  • Szkoła Podstawowa w Zespole Szkolno-Przedszkolny Grotnikach (dawniej zespół; szkoła podstawowa i gimnazjum)

Miasta i rejony partnerskie

[edytuj | edytuj kod]

Samorząd gminy zawarł umowy partnerskie dotyczące:

  • rozwijania wspólnej działalności poprzez wymianę doświadczeń w dziedzinie: kulturalno-oświatowej, sportowej, zarządzania usługami komunalnymi, rozwijania i wzbogacania samorządności lokalnej,
  • zachęcania do pomnażania związków pomiędzy organizacjami i instytucjami regionów w dziedzinie kształcenia oraz w dziedzinie gospodarczej,
  • organizowania spotkań przedstawicieli regionów, w celu oceny bieżącej działalności oraz podejmowania decyzji, dotyczących nowych płaszczyzn współpracy

pomiędzy gminą Zgierz a niżej wymienionymi jednostkami.

Nazwa Rodzaj jednostki Państwo Data podpisania umowy
Zdziar gmina  Słowacja 1999
Kupiszki rejon  Litwa 1999
Rzeżyca gmina  Łotwa 1999
Hollókő gmina  Węgry 2005
Zgierz miasto  Polska 2000

Szlaki turystyczne

[edytuj | edytuj kod]
Rodzaj szlaku Kolor oznaczenia Długość szlaku Opis trasy
pieszo-rowerowy szlak turystyczny zielony
zielony
9 km ZGIERZ (pl. Jana Pawła II) – ul. Piątkowska – ul. Ciosnowska – las Dąbrówka – Malice – Rosanów – las Lućmierz – Rosanów Stary – Ciosny (kolonia)rez. jałowców „Ciosny”EMILIA (przystanek PKS)
pieszo-rowerowy szlak turystyczny czerwony
czerwony
22 km ALEKSANDRÓW ŁÓDZKI – ul. 1 Maja – Ruda Dolna – Ruda – Bugaj – las Chrośno – Kobiatka – leśn. Chrośno – las Grotniki – Grotniki (PKP) – las Lućmierz – LUĆMIERZ (przystanek tramwaju linii 46)
pieszo-rowerowy szlak turystyczny czerwony
czerwony
22 km LUĆMIERZ (przystanek tramwaju linii 46) – Rosanów – Ciosny – Sady – DzierżąznaBiałaCyprianów – las Szczawin – Swędów (PKP)MarcjankaGlinnik (PKP) – GlinnikSmardzew (PKP)
pieszo-rowerowy szlak turystyczny czerwony
czerwony
9 km Smardzew (PKP)Nowe ŁagiewnikiŁagiewniki (klasztor) – ul. Okólna – Modrzew – Las Łagiewnicki – ul. Bomty – ul. Rogowska – ŁÓDŹ (ul. Wycieczkowa – przystanek MPK)
pieszo-rowerowy szlak turystyczny niebieski
niebieski
16 km Szlak pamięci ofiar hitlerowskiego ludobójstwa

ZGIERZ (pl. Kilińskiego) – ul. Długa – ul. Narutowicza – ul. Barlickiego – park miejski – ul. Piątkowska – Plac Stu Straconych – ul. Reymonta – ul. Cmentarna – ul. Kasprowicza – ul. Przygraniczna – las Proboszczewice – Ośrodek „Malinka” – Dąbrówka-SowiceDąbrówka-StrumianyRosanów – Lućmierz (gospoda) – pomnik w lesie Lućmierz (przystanek tramwaju linii 46)

rowerowy szlak rowerowy żółty
żółty
9 km Łagiewniki (klasztor)SmardzewMaciejówRozalinówDąbrówka-SowiceOśrodek Sportu i Rekreacji „Malinka”
rowerowy szlak rowerowy zielony
zielony
33 km agroturystyczny

Ośrodek Sportu i Rekreacji „Malinka”Dąbrówka Wielkarez. jałowców „Ciosny”DzierżąznaBiałaSzczawinDąbrówka-StrumianyDąbrówka-SowiceOśrodek Sportu i Rekreacji „Malinka”

konny szlak turystyczny czerwony
czerwony
17 km Rosanów (stajnia „Ceduła”)rez. jałowców „Ciosny”Rosanów (stajnia „Ceduła”)

Ochotnicze Straże Pożarne w Gminie

[edytuj | edytuj kod]
  1. OSP Biała, S-3, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  2. OSP Dzierżązna, S-1, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  3. OSP Grotniki-Ustronie, S-3, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  4. OSP Kania Góra, S-1, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  5. OSP Skotniki, S-1, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  6. OSP Dąbrówka Wielka, S-3
  7. OSP Kębliny, S-1
  8. OSP Rogóźno, S-1
  9. OSP Szczawin, S-1
  10. OSP Wypychów, S-0
  11. OSP Śladków Gorny, M

Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Gmina Zgierz w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. Rusza łódzka sieć regionalna. portal Polska Szerokopasmowa, 15 listopada 2010. [dostęp 2012-02-21].
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  4. Rejestr Form Ochrony Przyrody prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi (stan na 08.09.2014 r.). [dostęp 2015-01-26].
  5. Uchwała Nr XIX/100/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 9 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie łódzkim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 20 grudnia 1972, Nr. 14, Poz. 185).
  6. Dz.U. z 1975 r. nr 13, poz. 73
  7. M.P. z 1987 r. nr 26, poz. 209
  8. M.P. z 1987 r. nr 25, poz. 205
  9. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska, Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2007 r.), Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008, ISSN 1734-6118 (pol.).
  10. Mija rok od zawieszenia linii nr 45 i 46. Czy tramwaje powrócą na swoje trasy?. Radio Łódź, 2019-02-03. [dostęp 2020-02-23].
  11. Weronika Pruszak, Szkoły na terenie gminy [online], Gmina Zgierz - Oficjalna strona internetowa [dostęp 2023-02-05] (pol.).
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zgierz_(gmina_wiejska)

Gmina Wartkowice

Wartkowice
gmina wiejska
Herb
Herb
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

poddębicki

TERC

1011052

Wójt

Piotr Stanisław Kuropatwa

Powierzchnia

141,8 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności


6278[1]

• gęstość

44,8 os./km²

Nr kierunkowy

43

Tablice rejestracyjne

EPD

Adres urzędu:
ul. Targowa 25
99-220 Wartkowice
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

42

Liczba miejscowości

55

Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Wartkowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wartkowice”
Ziemia51°59′N 19°00′E/51,977894 19,001944
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Wartkowice (do 1954 gmina Gostków) – gmina wiejska w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie sieradzkim.

Siedziba gminy to Wartkowice[2]. Budynek urzędu gminy zlokalizowany jest przy ul. Targowej 25[3]. Przed otwarciem nowej siedziby, urząd gminy znajdował się w Starym Gostkowie[4].

Według danych z 30 czerwca 2004[5] gminę zamieszkiwało 6435 osób.

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[6] gmina Wartkowice ma obszar 141,8 km², w tym:

  • użytki rolne: 81%
  • użytki leśne: 10%

Gmina stanowi 16,1% powierzchni powiatu.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2004[5]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 6435 100 3265 50,7 3170 49,3
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
45,4 23 22,4
Piramida wieku mieszkańców gminy Wartkowice w 2014 roku[1]

Sołectwa

[edytuj | edytuj kod]

Biała Góra, Biernacice, Bronów, Bronówek, Chodów, Drwalew, Dzierżawy, Grabiszew, Kiki, Kłódno, Konopnica, Krzepocinek, Łążki, Mrówna, Ner, Nowa Wieś, Nowy Gostków, Orzeszków-Starzyny, Parądzice, Pauzew-Borek, Pełczyska, Plewnik, Polesie, Powodów Trzeci, Saków, Sędów, Spędoszyn, Spędoszyn-Kolonia, Stary Gostków, Sucha (Sucha Dolna i Sucha Górna), Światonia, Truskawiec, Tur, Ujazd, Wartkowice, Wierzbowa, Wola-Dąbrowa, Wólka, Wólki, Zalesie, Zelgoszcz.

Pozostałe miejscowości

[edytuj | edytuj kod]

Brudnówek, Jadwisin, Lewiny, Nasale, Plewnik Pierwszy, Powodów Pierwszy, Powodów Drugi, Starzyny, Wierzbówka, Wilkowice, Wola Niedźwiedzia, Wólki (kolonia), Zacisze, Zawada.

Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Dalików, Łęczyca, Parzęczew, Poddębice, Świnice Warckie, Uniejów

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Gmina Wartkowice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykazu gmin i powiatów wchodzących w skład województw (M.P. z 2010 r. nr 48, poz. 654)
  3. Gmina Wartkowice. Otwarcie nowej siedziby Urzędu Gminy Wartkowice [online] [dostęp 2025-02-23] (pol.).
  4. Urząd Gminy Wartkowice - KONTAKT [online], www.wartkowice.pl [dostęp 2022-05-25].
  5. a b Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast. GUS. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
  6. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wartkowice_(gmina)

Gmina Uniejów

Uniejów
gmina miejsko-wiejska
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

poddębicki

TERC

1011043

Siedziba

Uniejów

Burmistrz

Józef Kaczmarek

Powierzchnia

129,01 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności


7102[1]

• gęstość

55,0 os./km²

Nr kierunkowy

63

Tablice rejestracyjne

EPD

Adres urzędu:
ul. Bogumiła 13
99-210 Uniejów
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

30

Liczba miejscowości

34

Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Uniejów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Uniejów”
Ziemia51°58′N 18°48′E/51,970000 18,800278
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Uniejów (do 1954 gmina Orzeszków) – gmina miejsko-wiejska w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie konińskim.

Siedziba gminy to Uniejów.

Według danych z 30 czerwca 2004[2] gminę zamieszkiwało 7309 osób.

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[3] gmina Uniejów ma obszar 129,01 km², w tym:

  • użytki rolne: 82%
  • użytki leśne: 9%

Gmina stanowi 14,65% powierzchni powiatu.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2004[2]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 7309 100 3708 50,7 3601 49,3
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
56,7 28,7 27,9
Zamek w Uniejowie

Piramida wieku mieszkańców gminy Uniejów w 2014 roku[1].


Sołectwa

[edytuj | edytuj kod]

Brzeziny, Brzozówka, Czekaj, Czepów, Człopy, Dąbrowa, Felicjanów, Góry, Hipolitów, Kozanki Wielkie, Kuczki, Lekaszyn, Łęg Baliński, Orzeszków, Orzeszków-Kolonia, Ostrowsko, Pęgów, Rożniatów, Rożniatów-Kolonia, Skotniki, Spycimierz, Spycimierz-Kolonia, Stanisławów, Wielenin, Wielenin-Kolonia, Wieścice, Wilamów, Wola Przedmiejska, Zaborów, Zieleń.

Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Brudzew, Dąbie, Dobra, Poddębice, Przykona, Świnice Warckie

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Gmina Uniejów w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. a b Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast. GUS. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
  3. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Uniejów_(gmina)

Gmina Świnice Warckie

Świnice Warckie
gmina wiejska
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

łęczycki

TERC

1004072

Wójt

Sylwia Bartczak

Powierzchnia

93,47 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności


3956[1]

• gęstość

42,3 os./km²

Nr kierunkowy

63

Tablice rejestracyjne

ELE

Adres urzędu:
ul. Szkolna 1
99-140 Świnice Warckie
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

22

Liczba miejscowości

33

Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Świnice Warckie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Świnice Warckie”
Ziemia52°02′N 18°55′E/52,033333 18,916667
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Świnice Warckie (1937–1954 gmina Świnice) – gmina wiejska w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie konińskim.

Siedziba gminy to Świnice Warckie.

Według danych z 31 grudnia 2011 gminę zamieszkiwało 4101 osób.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Gmina Świnice powstała 1 października 1937 roku w powiecie tureckim w województwie łódzkim z obszaru zniesionych gmin Wola Świniecka (w całości), Zelgoszcz (bez wsi i folwarku Bronówek i folwarku Zelgoszcz z gromady Światonia) i Biernacice (tylko gromada Zacisze)[2]. Gminę utworzono w związku z reformą gminną przeprowadzoną na terenie powiatu tureckiego w 1937 roku, polegającą na zniesieniu 16 gmin wiejskich, a w ich miejsce utworzeniu 7 nowych[2]. 1 kwietnia 1938 roku gminę wraz z całym powiatem tureckim przeniesiono do województwa poznańskiego[3].

Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 35 gromad: Bielawy Stare, Chorzepin, Chwalborzyce, Drozdów, Dzierżawy, Grabiszew, Grodzisko, Gusin, Hipolitów, Kaznów, Kaznówek, Kiki, Kossew, Kozanki Podleśne, Kozanki Wielkie, Kraski, Parski, Pęgów, Piaski, Podgórze, Podłęże, Rogów, Saków, Stemplew, Światonia, Świnice Kolonia, Świnice Warckie, Tollów, Władysławów, Wola Świnecka, Wólka, Zaborów, Zacisze, Zbylczyce i Zelgoszcz[4].

Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[5].

Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973[6] roku gminę Świnice Warckie przywrócono w powiecie łęczyckim w województwie łódzkim[7].

9 grudnia 1973 od gminy Świnice Warckie odłączono sołectwo Domanin, włączając je do gminy Dąbie powiatu kolskiego w województwie poznańskim[8].

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2007[9] gmina Świnice Warckie ma obszar 93,47 km², w tym:

  • użytki rolne: 82%
  • użytki leśne: 7%

Gmina stanowi 12,10% powierzchni powiatu łęczyckiego.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2014[10]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 4062 100 2034 50,1 2028 49,9
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
43 22 21
Piramida wieku mieszkańców gminy Świnice Warckie w 2014 roku[1]

Sołectwa

[edytuj | edytuj kod]

Bielawy, Chorzepin, Chwalborzyce, Drozdów, Głogowiec, Grodzisko, Gusin, Kaznów, Kosew, Kozanki Podleśne, Kraski, Parski, Piaski, Podłęże, Rogów, Stemplew, Świnice Warckie, Świnice Warckie-Kolonia, Tolów, Władysławów, Wola Świniecka, Zbylczyce.

Pozostałe miejscowości

[edytuj | edytuj kod]

Chęcin, Chorzepin, Hektary, Holendry, Kaznówek, Ładawy, Łyków, Miecanki, Podgórze, Polusin, Rydzyna, Stawiszynek, Stemplew, Strachów, Wyganów, Wola-Olesin, Zimne.

Ochotnicze Straże Pożarne na terenie gminy

[edytuj | edytuj kod]
  1. OSP Świnice Warckie – Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  2. OSP Bielawy
  3. OSP Chorzepin
  4. OSP Chwalborzyce
  5. OSP Drozdów
  6. OSP Grodzisko
  7. OSP Piaski
  8. OSP Podłęże
  9. OSP Stemplew
  10. OSP Zbylczyce

Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Dąbie, Grabów, Łęczyca, Uniejów, Wartkowice

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Gmina Świnice Warckie w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. a b Dz.U. z 1937 r. nr 48, poz. 374
  3. Dz.U. z 1937 r. nr 46, poz. 350
  4. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  5. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  6. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  7. Uchwała Nr XVIII/98/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 5 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie poznańskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 29 grudnia 1972 r., Nr 32, Poz. 391)
  8. Dz.U. z 1973 r. nr 40, poz. 234
  9. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  10. Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2014 r. Stanu w dniu 30 VI 2014 r.
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Świnice_Warckie_(gmina)

Gmina Lutomiersk

Lutomiersk
gmina miejsko-wiejska
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

pabianicki

TERC

1008063

Siedziba

Lutomiersk

Burmistrz

Jarosław Dębski
(od 2024)

Powierzchnia

133,92 km²

Populacja (30.06.2022)
• liczba ludności


9375[1]

• gęstość

70 os./km²

Nr kierunkowy

43

Tablice rejestracyjne

EPA

Adres urzędu:
pl. Jana Pawła II 11
95-083 Lutomiersk
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

30[a].

Liczba miejscowości

40[2]

Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Lutomiersk”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Lutomiersk”
Ziemia51°45′N 19°13′E/51,754722 19,212500
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Lutomierskgmina miejsko-wiejska w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie sieradzkim.

Siedzibą gminy jest Lutomiersk, a burmistrzem – Jarosław Dębski.

9 października 2011 gminę zamieszkiwało 7309 osób[3].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W czasach Królestwa Polskiego gmina Lutomiersk należała do powiatu łaskiego w guberni piotrkowskiej[4][5]. 19 maja?/31 maja 1870 do gminy przyłączono pozbawiony praw miejskich Lutomiersk[6].

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2013[7] gmina Lutomiersk ma obszar 133,92 km², w tym:

  • użytki rolne: 71%
  • użytki leśne: 22%

Gmina stanowi 27,21% powierzchni powiatu pabianickiego.

Rezerwaty przyrody

[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy znajdują się następujące rezerwaty przyrody[8]:

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2022[1]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób % osób % osób %
Populacja 9375 100 4731 50,46 4644 49,54
Miasto 1559 16,63 796 8,49 763 8,14
Wieś 7816 83,37 3935 41,97 3881 41,40
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Lutomiersk w 2021 roku:


Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Aleksandrów Łódzki, Dalików, Konstantynów Łódzki, Pabianice, Poddębice, Wodzierady, Zadzim

  1. Dane od 1 stycznia 2022 (Lutomiersk nie jest sołectwem)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Ludność 2022 Stan ludności. GUS, 2022-06-30. [dostęp 2023-05-06]. (pol.).
  2. |Statystyczne Vademecum Samorządowca 2020
  3. PKW.
  4. Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, s. 279).
  5. Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, s. 359).
  6. Postanowienie z 20 marca (1 kwietnia) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, s. 123).
  7. Ireneusz Budzyński, Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 20 sierpnia 2010, ISSN 1505-5507 [zarchiwizowane z adresu 2013-12-20] (pol.).
  8. Rejestr Form Ochrony Przyrody prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi (stan na 02.02.2015 r.). [dostęp 2015-02-18].
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Lutomiersk_(gmina)

Gmina Dalików

Dalików
gmina wiejska
Ilustracja
Budynek Urzędu Gminy
Herb
Herb
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

poddębicki

TERC

1011012

Wójt

Radosław Arkusz
(od 2018)

Powierzchnia

114,6 km²

Populacja (31.12.2017)
• liczba ludności


3901

• gęstość

34 os./km²

Nr kierunkowy

43

Kod pocztowy

99-205

Tablice rejestracyjne

EPD

Adres urzędu:
Plac Powstańców 1
99-205 Dalików
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

19

Liczba miejscowości

63

Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Dalików”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dalików”
Ziemia51°53′N 19°06′E/51,881944 19,103611
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Witacz od strony Przekory

Dalikówgmina wiejska w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie sieradzkim.

Siedziba gminy to Dalików.

Według danych z 31 grudnia 2017 gminę zamieszkiwało 3901 osób[1].

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[2] gmina Dalików ma obszar 112,7 km², w tym:

  • użytki rolne: 80%
  • użytki leśne: 13%

Gmina stanowi 12,79% powierzchni powiatu.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2004[1]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 3708 100 1804 48,7 1904 51,3
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
32,9 16 16,9
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Dalików w 2014 roku[3].


Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Aleksandrów Łódzki, Lutomiersk, Parzęczew, Poddębice, Wartkowice

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b LICZBA I PŁEĆ MIESZKAŃCÓW GMINY DALIKÓW (Źródło: GUS, 31.XII.2017)
  2. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2010-09-14]. (pol.).
  3. Gmina Dalików w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Dalików_(gmina)

Gmina Aleksandrów Łódzki

Aleksandrów Łódzki
gmina miejsko-wiejska
Ilustracja
Ratusz w Aleksandrowie Łódzkim
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

łódzkie

Powiat

zgierski

TERC

1020043

Burmistrz

Jacek Zbigniew Lipiński (2018)

Powierzchnia

116,43 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności


30 812[1]

• gęstość

264,6 os./km²

Nr kierunkowy

42

Tablice rejestracyjne

EZG

Adres urzędu:
pl. Kościuszki 2
95-070 Aleksandrów Łódzki
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

26

Liczba miejscowości

30

Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
51°49′10″N 19°18′11″E/51,819444 19,303056
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Aleksandrów Łódzkigmina miejsko-wiejska w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim.

Siedziba władz gminy to miasto Aleksandrów Łódzki, zajmuje ono powierzchnię 13,5 km², natomiast tereny wiejskie 102,1 km², co łącznie daje 115,6 km².

Według danych z 31 grudnia 2007 r.[2] gminę zamieszkiwało 26 851 osób.

Miejscowości

[edytuj | edytuj kod]

W skład gminy wchodzi 26 sołectw (30 wsi)[3]:

Sołectwa wiejskie w gminie
Sołectwa miejskie w gminie

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Gminę utworzono 1 stycznia 1973 w powiecie łódzkim w Województwo łódzkie (1945–1975). Składała się wówczas z 30 sołectw, należących przed 1954 do różnych gmin[4]:

W latach 1975–1998 gmina administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.

Zredukowanie obszaru w 1988

[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 1988 obszar gminy Aleksandrów Łódzki zredukowano o 3138,29 ha (31,28 km²)[5][6]:

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2007[7] gmina Aleksandrów Łódzki ma obszar 116,43 km², w tym:

  • użytki rolne: 60%
  • użytki leśne: 26%

Gmina stanowi 13,61% powierzchni powiatu. Lasy – 29,6 km, tereny pod zabudowę wiejską (1.200 gospodarstw rolnych) – 7,8 km. Użytki rolne – 77,9 km, tereny zielone – 0,3 km.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 31 grudnia 2007 r.[7][8]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób % osób % osób %
Populacja 26 851 100 14 024 52,23 12 827 47,77
Gęstość zaludnienia
[mieszk./km²]
230,62 120,45 110,17
Piramida wieku mieszkańców gminy Aleksandrów Łódzki w 2014 roku[1]

Działalność gospodarcza

[edytuj | edytuj kod]

2.623 podmiotów gospodarczych Przemysł włókienniczy – 38% Handel – 24% Mechanika pojazdowa i transport – 5%

Przyroda

[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy znajduje się kilka ciekawych obiektów przyrodniczych. W okolicach Bełdowa oraz Zgniłego Błota znajduje się kilkanaście stawów rybnych. Na północ od miejscowości Rąbień znajduje się rezerwat florystyczny Torfowisko Rąbień z cennym mszarem torfowcowo – wełniankowym, z licznymi gatunkami chronionymi, m.in. kumakiem nizinnym oraz dzięciołem średnim. W Bełdowie natomiast znajduje się wiele pomnikowych drzew, w tym jeden wyjątkowy, jeden z największych w województwie łódzkim – dąb szypułkowy o obwodzie na wys. 0,8m aż 768 cm[9]. W parku dworskim obecna jest też olbrzymia topola biała, o obwodzie 680 cm i wysokości 39 m[10].

Jednostki OSP w gminie

[edytuj | edytuj kod]
  1. OSP Aleksandrów Ł, S-6, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  2. OSP Prawęcice, S-2, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  3. OSP Rąbień, S-3, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  4. OSP Sanie Ludwików, S-3, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  5. OSP Bełdów, S-2
  6. OSP Bełdów Krzywa Wieś, S-1
  7. OSP Chrośno, S-1
  8. OSP Jastrzębie Górne, S-1
  9. OSP Nakielnica, S-1
  10. OSP Adamów, S-1
  11. OSP Sobień, S-1

Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Gmina Aleksandrów Łódzki w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska, Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2007 r.), Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008, ISSN 1734-6118 (pol.).
  3. Zarząd Gminy Aleksandrów Łódzki, Rada Programowa Strategii Rozwoju, Agencja Rozwoju Komunalnego, Aleksandrów Łódzki – Raport o stanie Gminy, Aleksandrów Łódzki 2000, s. 5-6.
  4. Uchwała Nr XIX/100/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 9 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie łódzkim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 20 grudnia 1972, Nr. 14, Poz. 185).
  5. M.P. z 1987 r. nr 26, poz. 209
  6. M.P. z 1987 r. nr 25, poz. 205
  7. a b Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  8. Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan na dzień 30 VI 2007 r.) Dane w pliku .zip do ściągnięcia
    Źródło:http://stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/L_ludnosc_stan_struktura_2007.zip.
  9. Monumental trees – Dęby w Bełdowie
  10. Monumental trees – topola biała w Bełdowie

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksandrów_Łódzki_(gmina)

Gmina Parzęczew

Parzęczew
gmina miejsko-wiejska
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

zgierski

TERC

1020073

Wójt

Ryszard Nowakowski

Powierzchnia

103,89 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności


5014[1]

• gęstość

48,3 os./km²

Nr kierunkowy

42

Tablice rejestracyjne

EZG

Adres urzędu:
ul. Południowa 1
95-045 Parzęczew
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw

24

Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
51°56′41″N 19°12′20″E/51,944722 19,205556
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Parzęczew (do 1953 gmina Piaskowice) – gmina miejsko-wiejska w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w ówczesnym województwie łódzkim.

Siedziba gminy to Parzęczew.

Według danych z 31 grudnia 2007 r.[2] gminę zamieszkiwało 5025 osób.

W gminie Parzęczew w listopadzie 2010 roku został uruchomiony pilotażowy etap Łódzkiej Regionalnej Sieci Teleinformatycznej[3].

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2007[4] gmina Parzęczew ma obszar 103,89 km², w tym:

  • użytki rolne: 73%
  • użytki leśne: 15%

Gmina stanowi 12,15% powierzchni powiatu.

Demografia

[edytuj | edytuj kod]

Dane z 31 grudnia 2007 r.[2][4]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób % osób % osób %
Populacja 5025 100 2430 48,36 2595 51,64
Gęstość zaludnienia
[mieszk./km²]
48,37 23,39 24,98
Piramida wieku mieszkańców gminy Parzęczew w 2014 roku[1]

Jednostki OSP w Gminie

[edytuj | edytuj kod]
  1. OSP Parzęczew, S-3, Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  2. OSP Chociszew, S-1
  3. OSP Opole, S-1 Krajowy system ratowniczo-gaśniczy
  4. OSP Orła, S-1
  5. OSP Śliwniki, M

Sąsiednie gminy

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Gmina Parzęczew w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. a b Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska, Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2007 r.), Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008, ISSN 1734-6118 (pol.).
  3. Rusza łódzka sieć regionalna. portal Polska Szerokopasmowa, 15 listopada 2010. [dostęp 2012-02-21].
  4. a b Ireneusz Budzyński, Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 20 sierpnia 2010, ISSN 1505-5507 [zarchiwizowane z adresu 2013-12-20] (pol.).
żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Parzęczew_(gmina)

 

 

Wydarzenia

Nothing Found

Sorry, no posts matched your criteria